Zenon Chodyński
Biografia
Zenon Chodyński urodził się 4 listopada 1836 w Kaliszu jako syn Feliksa i Honoraty z domu Wesołowskiej. Uczył się w domu, w prywatnej szkole, a w latach 1847–1854 kontynuował naukę w Szkole Realnej w Kaliszu; maturę zdał z najwyższym wyróżnieniem. W 1855 wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku. W 1860 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa kujawsko-kaliskiego Jana Michała Marszewskiego. W latach 1859–1863 kształcił się w Akademii Duchownej w Warszawie. Studiował do stopnia Kandydata Świętej Teologii. W latach 1863–1866 pracował wikariusz w parafii Sieradz.
Od 1866 do 1873 był wicerektorem Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. Po śmierci dotychczasowego rektora Franciszka Płoszczyńskiego został jego następcą. Jako wicerektor, a następnie rektor podjął działania reorganizacyjne seminarium, mimo trudnych warunków po powstaniu styczniowym. Zdolnych alumnów wysyłał na studia do Akademii Duchownej w Petersburgu, by po powrocie zostali wykładowcami. Wybudował na terenie seminarium jednopiętrowy budynek mieszkalny, a w 1887 roku zainicjował budowę nowego skrzydła, ukończoną przez brata Stanisława.
Prowadził wykłady z prawa kanonicznego, historii Kościoła i katechetyki. W Kościele seminaryjnym św. Witalisa osobiście przygotowywał dzieci do I Komunii Świętej. Prowadził badania historyczne, interesując się m.in. historią ustawodawstwa kościelnego w Polsce. Był inicjatorem wydania źródeł do historii diecezji pt. Monumenta Historica Dioecesis Wladislaviensis; prace nad dziełem kontynuował po jego śmierci jego brat Stanisław. Korespondował z czasopismami Encyklopedia Kościelna i Przegląd Katolicki. Opracował również dzieje parafii dekanatów włocławskiego, nieszawskiego i kaliskiego oraz klasztorów zlikwidowanych po upadku powstania styczniowego.
Był sędzią surogatem w Konsystorzu Generalnym Włocławskim. W 1881 roku został przyjęty do Kapituły Katedralnej jako kanonik gremialny. W 1883 roku został podniesiony do rangi kustosza tej kapituły, a w 1887 roku został prałatem archidiakonem Kapituły Katedralnej. Zmarł 16 maja 1887 roku we Włocławku; pochowany 20 maja na nowo otwartym cmentarzu komunalnym we Włocławku, w kwaterze 82A/4/1. W 1936 roku Bibliotekę Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku nazwano imieniem braci Chodyńskich.