Władysław Hirszel
Biografia
Władysław Hirszel (także Władysław Hirschel; ur. 10 kwietnia 1831 w Kaliszu, zm. 13 grudnia 1889 w Warszawie) – polski architekt, autor licznych realizacji na Mazowszu.
Ukończył w Warszawie Gimnazjum Realne na Wydziale Architektury Szkoły Sztuk Pięknych i uzyskał patent budowniczego.
Jako aplikant budownictwa Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, pod kierunkiem Henryka Marconiego, ukończył budowę domu Lesserów przy ul. Rymarskiej 12, a od 1862 pracował samodzielnie. W 1863 uzyskał dyplom budowniczego klasy III.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 158-2-22).
Zaprojektował lub przebudował m.in. Zakład dla Paralityków im. Sobańskich przy ul. Nowowiejskiej 32 w Warszawie; gmach Gimnazjum im. C. Zyberk-Plater przy ul. Pięknej 24 w Warszawie; dom Stowarzyszenia św. Wincentego a Paulo przy ul. Ordynackiej 4; kościół św. Jana Chrzciciela w Lesznie; domy przy ulicy Książęcej 4 oraz ulicy Karmelickiej 15 i 25 w Warszawie; kościół św. Marii Magdaleny w Tuchowiczu; przebudowa hotelu Angielskiego przy ul. Wierzbowej 6 w Warszawie; przebudowa pałacu Sobańskich w Guzowie; kierownictwo budowy Instytutu Dzieci Moralnie Zaniedbanych na Mokotowie; projekt konkursowy ratusza dla Warszawy (wraz z E. Falkowskim i L. Eplerem).
W 1873 ukazał Przewodnik dla mularzy, czyli Krótki zbiór najcelniejszych wiadomości do nauki mularstwa należących: podług najnowszych źródeł, z zastosowaniem się do potrzeb miejscowych, Warszawa 1873. Przedsiębiorstwo wydawnicze Gebethner i Wolff.