Wacław Kuczajowski
Biografia
Urodził się 6 września 1897 r. w Kaliszu w rodzinie Andrzeja i Marii z Nowaków. Walczył w czasie I wojny światowej w szeregach 5. pułku piechoty Legionów Polskich. Za czyny męstwa został odznaczony Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości i trzykrotnie Krzyżem Walecznych.
Po zakończeniu I wojny światowej kontynuował służbę w Wojsku Polskim. W 1919 r. przeszedł do Szkole Podchorążych w Warszawie jako oficer młodszy, a w 1921 r. jako podporucznik. 3 maja 1922 r. zweryfikowano go na porucznika ze starszeństwem od 1 stycznia 1919 r. W funkcji macierzystej służył w 5. pułku piechoty Legionów; później przeniesiono go do 33. pułku piechoty w Łomży i przydzielono do Powiatowej Komendy Uzupełnień Modlin na stanowisko oficera instruktora. W listopadzie 1923 r. ponownie przypisano go do 33. pp. W 1928 r. służył w 22. pułku piechoty w Siedlcach. W 1929 r. awansował na kapitana ze starszeństwem od 1 stycznia 1929 r. i z 14. lokatą. W sierpniu 1929 r. przeniesiono go do kadry oficerów piechoty i do baonu podchorążych rezerwy piechoty nr 10 w Gródku Jagiellońskim na stanowisko instruktora. Od sierpnia 1931 r. służył w batalionie morskim w Wejherowie. W grudniu 1932 r. przeniesiono go do Departamentu Piechoty MSWojsk. w Warszawie, a we wrześniu 1933 r. przeniesiono do 21. pułku piechoty w Warszawie. Na stopień majora mianowany ze starszeństwem od 1 stycznia 1936 r. i 113. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 r. pełnił służbę w 30. pułku piechoty w Warszawie na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza).
W sierpniu 1939 r., w czasie mobilizacji, objął dowództwo baonu karabinów maszynowych i broni towarzyszących nr 1. Na jego czele walczył w bitwie pod Mławą. W czasie obrony Warszawy dowodził kombinowanym batalionem, który obsadził pierwszy rzut obrony pozycji „Utrata”. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. 6 listopada 1939 trafił do Oflagu X A Itzehoe (nr jeńca 75041). 31 marca 1940 przeniesiono go do Oflagu X B Nienburg, a 17 września 1942 do Oflagu VI B Dössel. Wiosną 1946 został zarejestrowany w Polskim Punkcie Repatriacyjnym w Lübeck.
17 lipca 1919 ożenił się z Marią z Szelestowskich (zm. 1963), z którą miał syna Tadeusza Jana (ur. 1921), żołnierza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, który po zakończeniu służby wrócił do Polski.
Zmiana rodowego nazwiska: Komisarz Rządu m. st. Warszawa zezwolił mjr. Kutiajowi Wacławowi (dotychczas figurowałemu pod nazwiskiem Kuczaj) na zmianę nazwiska „Kutiaj” na „Kuczajowski” w 1935 r.