Stanisław Goszczurny

Pisarz i dziennikarz marynistyczny
25.09.1929 13.05.2003 Kaliszu

Biografia

Stanisław Goszczurny urodził się w Kaliszu w rodzinie robotniczej Ignacego i Stanisławy Marczak. W 1947 roku ukończył Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu, a rok później zgłosił się do Oficerskiej Szkoły Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie.

W latach 1949–1950 był zatrudniony w Komendzie Wojewódzkiej Służby Polsce w Gdańsku, jednocześnie uczył się w liceum dla dorosłych. W 1949 przyniósł pierwsze doświadczenie prasowe w „Głosie Wybrzeża”. W 1950 zdał maturę. Ukończył dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Studiował też prawo na Uniwersytecie Poznańskim. Debiutował w 1950 roku na łamach Polskiego Radia jako praktykant dziennikarski.

W latach 1950–1968 był reporterem, kierownikiem redakcji, zastępcą redaktora naczelnego, a od 1 lutego 1968 do 1974 roku redaktorem naczelnym Rozgłośni Gdańskiej Polskiego Radia. W 1956 roku odbył w półroczny rejs do Chin. Od 1979 roku mieszkał w Warszawie. W latach 1981–1989 był redaktorem dziennika „Rzeczpospolita”. Od 1982 do 1984 piastował stanowisko dyrektora departamentu Naczelnego Zarządu Kinematografii w Ministerstwie Kultury. W 1990 roku przeszedł na emeryturę.

W roku 1961 wydał swoją pierwszą powieść, zatytułowaną „Mewy”, której akcja toczy się w Gdańsku. Utwór doczekał się 6 wznowień. Dwa lata później wydał poradnik dla radiowęzłów „Halo, tu głos załogi”. W 1965 roku wstąpił do Związku Literatów Polskich. Po roku działalności awansował na wiceprezesa Oddziału Gdańskiego ZLP. Był autorem 27 książek. Przez ponad 20 lat współpracował z Wydawnictwem Morskim. Utwory Goszczurnego drukowały także Wydawnictwo MON, Krajowa Agencja Wydawnicza, „Iskry”. Opracował dodatkowo dwa scenariusze filmowe.

W roku 1956 roku należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcję I sekretarza Podstawowej Organizacji Partyjnej przy Oddziale Gdańskim Związku Literatów Polskich. W 1968 roku został delegatem Gdańska na V Zjazd PZPR. Obejmował stanowisko przewodniczącego Komisji Propagandy Komitetu Miejskiego PZPR w Gdańsku oraz przewodniczącego Komisji Kultury Komitetu Wojewódzkiego PZPR. W komitecie wojewódzkim zaangażowany był także jako lektor. Należał do Miejskiego Komitetu Frontu Jedności Narodowej w Gdańsku i Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera O-I-12-2-34).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Nagroda Prezesa Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za reportaż dźwiękowy 'Głos ratujący życie' i za publicystykę morską (1962)
„Bursztynowy Mikrofon” (II nagroda) za reportaż o Wybrzeżu (1962)
II nagroda w konkursie dziennikarskim o nagrodę „Srebrnej Kielni 1964” w grupie „Radio i telewizja” (1965)
Literacka Nagroda Marynistyczna im. Mariusza Zaruskiego za całokształt twórczości, w szczególności za powieść Koniec najdłuższego rejsu (1969)
Nagroda Przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku za działalność publicystyczną i literacką (1973)

Ciekawostki

W 1956 roku odbył półroczny rejs do Chin.
Od 1979 roku mieszkał w Warszawie.
Od 1956 roku należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR).

Udostępnij