Robert Karol Bernhardt
Biografia
Robert Karol Bernhardt urodził się 23 grudnia 1874 w Kaliszu i zmarł 17 maja 1950 w Warszawie. Był polskim lekarzem dermatologiem.
Ukończył Gimnazjum Klasyczne w Kaliszu. W 1892 rozpoczął studia na Uniwersytecie Moskiewskim, a w 1898 uzyskał dyplom lekarski eximia cum laude. Następnie kontynuował naukę w Wiedniu u Moritza Kaposiego, w Wrocławiu u Alberta Neissera i w Paryżu u Brocqua. Po zakończeniu nauki osiadł w Warszawie, gdzie został asystentem dr. Antoniego Elzenberga.
W 1901 podjął pracę w Szpitalu św. Łazarza; w latach 1906–1936 pełnił tam funkcję ordynatora. W 1910 założył pierwszą w Polsce światło-leczniczą pracownię finsenowską.
Współzałożyciel 1920 Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego; w latach 1920–1927 pełnił funkcję prezesa. W latach 1931–1939 redaktor Pamiętnika Klinicznego Szpitala Św. Łazarza; od 1933 członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 1948 członek Polskiej Akademii Umiejętności.
W 1936 został odznaczony Krzyżem Polonia Restituta; w tym samym roku przeszedł na emeryturę, kontynuował pracę naukową. Prowadził badania nad zawartością cholesterolu we krwi w schorzeniach skóry, nad zanikiem skóry i łuszczycą.
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 132-3-22).
Nazwisko prof. Roberta Bernhardta figuruje na tablicy inskrypcyjnej pomnika Ofiar Promieni X i Radu Wszystkich Narodów stojącego przed Zakładem Radiologii Szpitala św. Jerzego w Hamburgu. Jego imię nosi kaliska Przychodnia Na Rogatce.