Krystyna Emilia Łyczkowska
Biografia
Krystyna Emilia Łyczkowska urodziła się 23 stycznia 1933 roku w Kaliszu. Była absolwentką Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1956 pracowała jako zastępczyni asystenta, a po ukończeniu studiów w 1957 była asystentką w Katedrze Filologii Wschodu Starożytnego. W 1967 obroniła pracę doktorską Protokoły sądowe z miasta Kaneš napisaną pod kierunkiem Rudolfa Ranoszkai. Została zatrudniona jako adiunktka.
W 1978 otrzymała stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Pozycja kobiety w okresie staroakadyjskim na podstawie dokumentów z Kaneš w Azji Mniejsze, a w 1979 została zatrudniona na stanowisku docentki. W latach 1981–1984 była prodziekan̨ Wydziału Neofilologii UW. W 1990 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnej, w 1996 profesora zwyczajnego. Przeszła na emeryturę w 2004. W swoich pracach zajmowała się pozycją kobiety i rodziny w społeczeństwie mezopotamskim, tłumaczyła także teksty literatury akadyjskiej. W 2000 zainicjowała serię wydawniczą Antologia Literatury Mezopotamskiej. Pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 62, grób 136).
Wśród jej prac należy wymienić Babilońskie zaklęcia magiczne (Dialog, 1995), Gramatyka języka akadyjskiego (skrypt dla studentów I i II roku filologii orientalnej, UW, 1975), Mitologia Mezopotamii (współautorstwo z Krystyną Szarzyńską, 1981), Babilońska literatura mądrości (Dialog, 1998) oraz Epos o Gilgameszu (Agade, 2002).