Jan Kulak
Biografia
Jan Kulak urodził się 2 czerwca 1899 w Kaliszu. W 1921 został kolporterem w kościele, a w 1922 przystąpił do pracy w kościele. W 1926 poślubił Annę z Bolechowic koło Krakowa. Wspólnie z Marianem Kotem prowadził działalność w Markowej, w efekcie czego w 1930 powstał zbór. Na zjeździe zjednoczenia wschodniego w Pożarkach w dniach 23–26 maja 1929 Kulak został kaznodzieją próbnym oraz objął stanowisko sekretarza młodzieży w zjednoczeniu.
W 1931 został ordynowany kaznodzieją. W latach 1931–1939 był przewodniczącym dwóch zjednoczeń: południowego i wschodniego. W 1936 mieszkał i pracował w Białymstoku, rok później w Jarosławiu, a potem w Grodnie i Wilnie, gdzie zastał go wybuch II wojny światowej. Czas wojny spędził na terenie Generalnego Gubernatorstwa.
Po zakończeniu okupacji niemieckiej 10 kwietnia 1945 roku w Radomiu Tymczasowa Rada Kościoła wybrała go pierwszym powojennym przewodniczącym Unii Adwentystów Dnia Siódmego w Polsce. Jako przewodniczący prowadził odnowę życia adwentystycznego, współorganizował pierwszy powojenny zjazd misyjny, a także nadzorował zakup nowych obiektów. 26 stycznia 1949 ustąpił z urzędu przewodniczącego. Ściśle współpracował z aparatem władzy PRL. Na stanowisku przewodniczącego zastąpił go Franciszek Stekla. Do przejścia na emeryturę w 1958 pozostawał starszym zboru w Krakowie.
Zmarł w swoim domu w Bolechowicach w wieku 78 lat. Był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa, miał pseudonim Alfa.