Jan Czarny
Biografia
Jan Czarny (ur. 15 lipca 1918 w Kaliszu, zm. 3 listopada 1985 w Łodzi) był polskim poetą, prozaikiem, satyrykiem, tłumaczem literatury radzieckiej i czeskiej, autorem tekstów estradowych i scenariuszy filmów animowanych oraz malarzem.
Ukończył Gimnazjum im. Asnyka w Kaliszu, następnie Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych w Poznaniu. W latach 1939–1943 przebywał w obozie jenieckim w ZSRR, a od 1943 do 1946 służył w Ludowym Wojska Polskim. Po wojnie osiadł w Łodzi. Debiutował w 1945 roku na łamach prasy łódzkiej jako satyryk. W latach 1948–1978 był redaktorem w Studiu Opracowań Filmów. W 1959 roku otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za przekłady satyry czeskiej. Współpracował ze „Odgłosami” i kwartalnikiem „Osnowa”. Pisał teksty krytyczne o sztuce i literaturze oraz wstępy do katalogów wystaw artystycznych.
Był współzałożycielem Piątego koła (1957), które skupiało najwybitniejszych łódzkich poetów, malarzy, architektów i historyków sztuki, organizowało wystawy i opublikowało dwa zeszyty poetycko-malarskie. W 1962 r. otrzymał wyróżnienie na festiwalu w Oberhausen za film animowany z jego scenariuszem. Był członkiem ZLP oraz ZAiKS-u.
W 2020 roku w Galerii Willa Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi odbyła się wystawa retrospektywna poświęcona jego dorobkowi, przygotowana na bazie prac wypożyczonych przez żonę artysty. Kuratorkami wystawy były Małgorzata Laurentowicz-Granasi i Monika Nowakowska.