Jadwiga kaliska
Biografia
Jadwiga kaliska była córką księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego i księżnej Jolenty Heleny. Miała dwie siostry: Elżbietę i Annę. Prawdopodobnie przed 1293 została zaręczona z księciem brzeskim Władysławem Łokietkiem; małżeństwo to najprawdopodobniej nastąpiło 6 stycznia 1293.
Jadwiga i Władysław prawdopodobnie uczestniczyli w koronacji Przemysła II w Gnieźnie w 1295. Śmierć Przemysła II w 1296 utorowała Jadwidze i jej mężowi drogę do objęcia dziedzictwa w Wielkopolsce i Pomorzu Gdańskim.
W czasie czeskich rządów Jadwiga, z nieznanych bliżej przyczyn, nie towarzyszyła mężowi w ucieczce z Polski; ukrywała się z trojgiem dzieci wśród mieszczan radziejowskiego Gierka. W 1310 Łokietek nadał jej wójtostwo po to, by pomóc w utrzymaniu państwa.
Około 1305 urodziła się ich kolejna córka Elżbieta; w 1320 doszło do koronacji Władysława i Jadwigi; Jadwiga przyjęła tytuł regina totius Poloniae. W 1327 Jadwiga przeżyła grozę choroby jedynego syna Kazimierza i powierzyła go opiece papieża i Ludwika.
2 marca 1333 zmarł Władysław Łokietek. Jadwiga otrzymała ziemię sądecką jako oprawę wdowią i zamieszkała w klasztorze klarysek w Starym Sączu, zachowując władzę nad oprawą i dworem. Habit zakonu przyjęła w 1337 lub 1338, a przed śmiercią planowała odwiedzić Węgry. Zmarła 10 grudnia 1339 w Starym Sączu i została pochowana w tamtejszym klasztorze.