Ignacy Jasiński
Biografia
Ignacy Jasiński urodził się 7 grudnia 1833 roku w Kaliszu. Był synem Marii z Strzyżowskich i Franciszka Jasińskiego, a jego bratem był Antoni Ludwik Jasiński (1832–1903).
Po ukończeniu gimnazjum gubernialnego w Suwałkach w 1852, rozpoczął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w klasie Rafała Hadziewicza oraz na Akademii Medyko-Chirurgicznej. Jako student zaangażowany był w ruch niepodległościowy.
W 1863 roku oskarżony o przynależność do partii Mierosławskiego i udział w spisku na życie carskiego namiestnika Berga, został zesłany do Wiatki (Rosja) w 1864 roku wraz z Teofilą Błędkowską. W archiwach Wiatki znajdują się akta policji carskiej.
Po powrocie do Warszawy w 1866 r. wynajął pracownię w Hotelu Europejskim; w 1869 r. namalował autoportret ze sztafażem, niosący wspomnienia zesłania, zatytułowany Wygnaniec. W latach 1867–1880 dokumentował rysunkami spotkania artystów i studentów sztuk pięknych, z których wiele trafiło do Muzeum Narodowego w Warszawie, a jeden obraz do Muzeum Narodowego w Krakowie.
W 1870 r. ożenił się z Celiną Mejer. W 1873 r. studiował w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych w klasie Sandora Wagnera. Zmarł 16 października 1878 r. w Meranie (Szwajcaria) i tam został pochowany.