Feliks Teodor Esse
Biografia
Feliks Teodor Esse urodził się 8 kwietnia 1906 w Kaliszu jako syn notariusza Teodora Esse i nauczycielki Stefanii Esse z d. Petschke. Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej, a następnie na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów pracował w Zakładach Ceramicznych pod Ożarowem Mazowieckim. W 1935 roku podjął pracę na Politechnice Warszawskiej. Miał żonę i syna Andrzeja (ur. 1932, zm. 2018).
Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej, używał pseudonimu Nysa. Działał także w komórce Ciągnik Delegatury Rządu na Kraj. W stopniu strzelca brał udział w walkach na Żoliborzu podczas powstania warszawskiego. Po upadku powstania trafił do Stalagu XI A w Altengrabow. Po wyzwoleniu pozostał w Niemczech, starając się sprowadzić do siebie rodzinę, po zatrzymaniu rodziny na granicy czesko–austriackiej powrócił do Polski.
W latach 1952–1958 pracował na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, pełniąc funkcję kierownika Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki na Wydziale Ceramicznym AGH. W 1957 roku przyznano mu tytuł docenta, a 14 marca 1968 roku profesora zwyczajnego.
Zmarł 1 września 1979 roku w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B37, rząd 1, grób 13).