Bronisław Teodor Grabowski
Biografia
Bronisław Teodor Grabowski urodził się 19 września 1841 roku w Kaliszu, a zmarł 24 grudnia 1900 roku w Pińczowie. Był etnografem, polskim pisarzem i tłumaczem slavistą.
Ukończył gimnazjum w Piotrkowie. Studiował slawistykę i języki zachodnioeuropejskie (m.in. włoski i angielski) na Uniwersytecie Petersburskim oraz językoznawstwo porównawcze w Szkole Głównej w Warszawie. W 1867 uzyskał stopień magistra nauk filologicznych.
Pracował jako nauczyciel gimnazjalny w Warszawie i Częstochowie oraz progimnazjalny w Pińczowie. Był autorem dramatów takich jak Mściwój i Swanhilda (1876), Syn Margrafa (1880), Królewicz Marko (1880), Donna Rozanda (1886), Boruta (1890) i Książę Henryk (1894); tworzył także komedie satyryczne Sprzymierzeńcy czyli Inteligencja w miasteczku i Na wodach (1878), powieści Nieprzyjaciel ludzi (1890), opowiadania i kalendarze. Najważniejsze zasługi położył w studiach z literatur słowiańskich i opracowaniu Dzieje literatur słowiańskich (wchodzących w skład Dziejów literatury powszechnej).
Drukował w Tygodniku Powszechnym, Wiśle i Niwie; Słoweńcy, naród i dzieje; Rzut oka na odrodzenie Słowian południowych i Zachodnich, 1872. Później został głównym redaktorem działu słowiańskiego Niwy. Był także współpracownikiem czasopisma Czas.
Tłumaczył z czeskiego m.in. Karolinę Světlou i Jaroslava Vrchlickiego.
W 1872 ożenił się z Marią Balbiną Krokowską (1855-1943). Zmarł 24 grudnia 1900 roku. Został pochowany w Pińczowie.