Bogdan Eugeniusz Arnold

Bogdan Eugeniusz Arnold urodził się 17 lutego 1933 roku w Kaliszu. W 1960 roku przeprowadził się do Katowic w poszukiwaniu pracy. Miał trzy żony i dwóch synów, a jego związki nie przetrwały ze względu na problemy osobiste. Mieszkał na poddaszu kamienicy przy ul. Dąbrowskiego 14/9 w Śródmieściu Katowic.

Pierwszą ofiarą Arnolda była Maria B., poznana w październiku 1966 w barze Kujawiak, prostytutka z Wołynia. Kobieta została zaproponowana, że zostanie na noc za 500 zł; Arnold nie chciał zapłacić i uderzył ją młotkiem, porąbał zwłoki i spalił je w mieszkaniu. Zwłoki umieszczono w wannie, a części ciała wyrzucono do kanalizacji.

12 marca 1967 miało miejsce drugie morderstwo; ofiary nie udało się zidentyfikować. Według zeznań mordercy zabił, gdyż ofiara odkryła zwłoki poprzedniczki. Jej ciało również poćwiartował.

Kolejnymi ofiarami były Stefania N. i Helga S., prostytutki z niepełnosprawnością intelektualną, poznane w kwietniu i maju 1967. Były gwałcone, bici i uduszone; zwłoki potraktował tak jak poprzednie.

Po ostatnim morderstwie Arnold opuścił mieszkanie. Zbrodnie odkryto na początku czerwca 1967, gdy sąsiedzi zauważyli fetor i muchy w mieszkaniu. Zyskał przydomek Władca Much; milicja prowadziła intensywne poszukiwania. Arnold sam zgłosił się na milicję po tygodniu. 9 marca 1968 sąd skazał go na karę śmierci, a wyrok wykonano 16 grudnia 1968 o godz. 18:40.

Informacje o miejscu pochówku bywały różnie podawane. Zgodnie z informacją Przemysława Semczuka Arnold był pochowany jako NN na cmentarzu w Katowicach Panewnikach, kwatera XXXII, grób 38, lecz później wskazano inne źródła. Nie wiadomo dokładnie, gdzie spoczywają jego szczątki.

W 2020 ukazała się książka poświęcona Władcy Much, autorstwa Andrzeja Gawlińskiego, która rekonstruuje zbrodnie Arnolda i obala pewne mity związane ze sprawcą.