Benedykt Jerzy Dorys
Biografia
Benedykt Jerzy Dorys był polskim fotografem, współzałożycielem Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF) i członkiem honorowym tego stowarzyszenia. W 1968 otrzymał tytuł HonEFIAP.
Urodził się w Kaliszu jako jedyny syn Maurycego Rotenberga i Anny z domu Wajchselfisz. Rodzice mieszkali w Kaliszu, gdzie ojciec prowadził zakład zegarmistrzowski, a matka zajmowała się domem. Dorys amatorsko fotografował od 1914. W latach 1918–1922 uczęszczał do średniej szkoły muzycznej w Kaliszu, tam poznał swoją przyszłą żonę Halinę. W 1920 uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.
W 1928 zadebiutował na pierwszym Międzynarodowym Salonie Fotografii Artystycznej w Warszawie. Rok później zdecydował się zostać zawodowym fotografem i otworzył atelier fotografii artystycznej Studio Dorys, najpopularniejsze atelier portretowe w stolicy, odwiedzane przez wiele wybitnych osobistości tamtych czasów. Znany ze stosowania techniki wielobarwnych przetłoków. Serię zdjęć przedstawiających przedwojenne życie Kazimierza nad Wisłą uznaje się za pierwszy polski reportaż fotograficzny.
Swój zakład fotograficzny w Alejach Jerozolimskich 41 w Warszawie prowadził do 1939. W następnym roku trafił do getta, gdzie objął zakład przy ul. Chłodnej 16, a po zmianie granic getta – przy Elektoralnej. Z getta uciekł w 1942 i ukrywał się w Warszawie – najpierw w domu przedwojennego pracownika przy Promenada, następnie u Boguckich, Kazimierza Wiłkomirskiego oraz Czesława Olszewskiego.
W 1946 otworzył zakład fotograficzny przy ul. Nowy Świat 29 w Warszawie, działający do połowy lat 80. Pracując w nim stworzył kolekcję portretów wybitnych przedstawicieli kultury i nauki polskiej. Był członkiem założycielem Związku Polskich Artystów Fotografików w 1947 (legitymacja nr 10). Działał m.in. w Polskim Towarzystwie Miłośników Fotografii, Warszawskim Towarzystwie Fotograficznym, Sekcji Fotograficznej ZAiKS.
Jest pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie (kwatera 12-3-9).
Wystawy indywidualne i zbiorowe, a także liczne prezentacje, towarzyszyły jego aktywności artystycznej od lat 20. po lata 80. Przez całe życie pozostawał aktywnym twórcą i popularyzatorem fotografii artystycznej w Polsce.