Edward Giergielewicz
Biografia
Edward Giergielewicz (ur. 20 września 1903 w Kaliszu – zmar. 9 kwietnia 1940 w Katyniu) był polskim sędzią, historykiem i doktorem prawa, pracownikiem Ministerstwa Sprawiedliwości oraz kapitanem piechoty Wojska Polskiego II RP. Był synem Juliana i Zenobii Giergielewiczów. Ukończył gimnazjum w Płocku i prawo na Uniwersytecie Warszawskim (1927). Tytuł doktora prawa uzyskał w 1930 r. Jego rozprawa Poglądy filozoficzno-prawne Hugona Kołłątaja przyjęta została przez Radę Wydziału Prawa jako praca Seminarium filozofii prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
Był sędzią w Lublinie. Następnie przeniesiony do Sądu Okręgowego w Warszawie, jednocześnie pracował naukowo. Przedwojenną mieszkał w Warszawie przy ul. Szregera 87.
Po wybuchu II wojny światowej, w czasie kampanii wrześniowej 1939 w stopniu kapitana piechoty dowodził oddziałem Wojska Polskiego. Po agresji sowieckiej, Armia Czerwona wkroczyła na tereny wschodniej Polski, został rozbrojony i wzięty do obozu jenieckiego NKWD dla oficerów WP w Kozielsku. Stamtąd udało mu się przesłać gryps do brata. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 1559. Przy zwłokach Edwarda Giergielewicza odnaleziono bilet tramwajowy miesięczny warszawski z fotografią.
Wybrane publikacje: Poglądy filozoficzno-prawne Hugona Kołłątaja (1930); Atmosfera ideologiczna Sejmu Czteroletniego (1938).
Ordery i odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi (1939).